رباعی شمارهٔ ۲۴۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تضاد و تضاد میان چیزهای شیرین و مزاحمت‌های ناخواسته اشاره می‌کند. شکر به مگسها جذب می‌شود و این مگسها برای شکر خطرناک هستند. همچنین، مرغی که بر کوه نشسته، به تغییرات و تحولات آن منطقه توجه می‌کند و از آنچه بر آن کوه افزوده یا کاسته شده است، سخن می‌گوید. این اشعار به توجه به جزئیات و اثرات محیطی می‌پردازد.
برکان شکر چند مگس را غوغاستکی کان شکر را به مگسها پرواست
هوش مصنوعی: شکر که میزند، مگسها دورش میچرخند و این شلوغی به خاطر جذابیت شکر است، ولی شکر برای مگسها اهمیتی ندارد.
مرغی که بر آن کوه نشست و برخاستبنگر که بر آن کوه چه افزود و چه کاست
هوش مصنوعی: پرندهای را مشاهده کن که بر روی آن کوه مینشیند و پرواز می‌کند؛ ببین که این پرنده چه چیزی به آن کوه اضافه کرده و چه چیزی را از آن کم کرده است.