رباعی شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع خطا و اشتباهات انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که دنیا پر از بدنامی، عشق، شور و مستی است. اما با وجود تمام این کاستی‌ها و مشکلات، اگر دوست مورد نظر در زندگی‌اش حضور داشته باشد، دیگر جایی برای شکایت یا گله وجود ندارد، زیرا عشق و دوستی او تمام آنچه که لازم است را فراهم می‌کند.
بر ما رقم خطا پرستی همه هستبدنامی و عشق و شور و مستی همه هست
هوش مصنوعی: زندگی ما پر از اشتباهات است و در این مسیر، تمام ویژگیهای منفی مانند بدنامی، عشق، شور و نشئگی نیز وجود دارد.
ای دوست چو از میانه مقصود تویجای گله نیست چون تو هستی همه هست
هوش مصنوعی: ای دوست، وقتی تو در میان هستی، دیگر جایی برای شکایت و گلایه نیست، چرا که وجود تو خود تمامی خواستهها و آرزوهاست.