رباعی شمارهٔ ۲۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت به محبت و عشق الهی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که جان او به سوی محبوبش (که نماد خداوند است) کشیده شده است. او همچنین اشاره می‌کند که این عشق و محبت به‌گونه‌ای است که همه چیز در جهان به سمت این محبوب قرار گرفته و همه چیز به او متوجه شده است. در نهایت، شاعر می‌گوید که این وضعیت به خواست خداوند اتفاق افتاده است.
جانم بر آن جان جهان رو کرده استهم قبله و هم کعبه بدانسو کرده است
هوش مصنوعی: دل من به سمت محبوبی میتپد که تمام زندگیام را تحت تأثیر قرار داده است؛ او به گونهای من را جذب کرده که همه چیز در دید من، به سوی او جلب شده است.
ما را ملک‌العرش چنین خو کرده استکاو دارد که رو چنین او کرده است
هوش مصنوعی: ما به این حال عادت کردهایم که کسی که برای ما اینگونه رفتار کرده، خود، مقام و جایگاهی دارد.