رباعی شمارهٔ ۲۷۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق غم و درد فراق محبوب است. شاعر می‌گوید که هیچ درد و رنجی به شدت غم او نیست و هر چیزی که انسان بخورد یا تجربه کند، نمی‌تواند غم او را کاهش دهد. او بیشتر از هر چیز دیگری، غم محبوب را احساس می‌کند و به همین دلیل، حتی با وجود رنج و ناراحتی، آن را بیشتر احساس می‌کند.
جانا غم تو ز هرچه گویی بتر استرنج دل و تاب تن و سوز جگر است
هوش مصنوعی: ای دوست، غم تو از هر چیزی بیشتر است؛ درد دل، ناراحتی بدن و سوز جگر همگی در برابر غم تو ناچیز به نظر میرسند.
از هرچه خورند کم شود جز غم توتا بیشترش همی خورم بیشتر است
هوش مصنوعی: هر چیزی که بخورم و مصرف کنم، کم میشود، به جز غم تو که هر چه بیشتر بخورم، بیشتر میشود.