رباعی شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نارضایتی و مشکل در زندگی اشاره می‌کند. او می‌پرسد که چرا ترشی و تلخی در زندگی وجود دارد، شاید به این خاطر است که شیرینی و خوشی‌ها نایابند. ممکن است یا کسی برای خرید و تهیه آنها وجود ندارد، یا شخص نمی‌داند چگونه باید با این وضعیت کنار بیاید. به طور کلی، شاعر به ناامیدی و سردرگمی در مواجهه با مشکلات زندگی اشاره می‌کند.
ترشی تو چرا مگر شکربارت نیستیا هست شکر ولی خریدارت نیست
هوش مصنوعی: چرا ترشی تو را احساس میکنم؟ مگر شیرینیات وجود ندارد یا شاید شیرینی هست، ولی کسی برای خریدن آن نیست.
یا کار نمیدانی و سرگشته شدییا میدانی ز کاسدی کارت نیست
هوش مصنوعی: یا نمیدانی چطور باید عمل کنی و به همین خاطر سردرگم هستی، یا اینکه خوب میدانی که کار تو نتیجهای ندارد و بیفایده است.