رباعی شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی رویایی اشاره میکند که در خواب دیده است. او شکل و لبخند معشوق را توصیف میکند و آن را به گلهای خوشبو و شکر تشبیه میکند. این تصاویر نشاندهندهٔ زیبایی و شیرینی عشق است.
در خواب مهی دوش روانم دیده استبا روی و لبی که روشنایی دیده است
هوش مصنوعی: شب گذشته در خواب، روح من با چهره و لبانی زیبا و روشنایی ملاقات کرد.
یا بر گل ترکان شکر جوشیده استیا بر شکرستان گل تر روئیده است
هوش مصنوعی: یا بر روی گلهای ترکی شیره شیرینی ریخته شده است یا بر سرزمین شکر، گلهای تازه شکفتهاند.