رباعی شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: این بیت به وفاداری و عشق شاعر اشاره دارد. او می‌گوید که در دوران عشق و وفا، حالتی از درد و رنج برایش وجود دارد، چرا که معشوقش به کس دیگری روی آورده است. در حالی که معشوق از این رابطه آزاد شده، شاعر همچنان به او وابسته است و به نوعی خود را در این عشق ابلهانه می‌بیند.
در عهد و وفا چنانکه دلدار منستخون باریدن بروز و شب کار منست
هوش مصنوعی: در زمان وفاداری و پیمان، مانند آنچه محبوب من است، احساساتی عمیق و گاه غمانگیز به من دست میدهد که در طول روز و شب کار من را تحت تأثیر قرار میدهد.
او یار دگر کرده و فارغ شستهمن شسته چو ابلهان که او یار منست
هوش مصنوعی: او برای خود یار دیگری انتخاب کرده و از من بیخبر است، من هم مانند ابلهان به او فکر میکنم و گمان میکنم که یار من است.