رباعی شمارهٔ ۳۱۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در حضور او، شادی و سرزندگی وجود دارد، اما در غیبتش دل و ایمان او آسیب می‌بینند. همچنین، شاعر از درگیری عاطفی خود و دلش سخن می‌گوید که هر کدام می‌خواهند معشوق را برای خود داشته باشند.
در وصل، جمالش گلِ خندانِ منستدر هجر، خیالش دل و ایمانِ منست
هوش مصنوعی: در زمان وصال، زیبایی او مانند گلی شاداب برای من است و در زمان جدایی، یاد او برای من مانند دل و ایمان است.
دل با من و من با دل ازو در جنگیمهریک گوئیم که آن صنم آنِ منست
هوش مصنوعی: دل و من هر کدام در حال جنگ با هم هستیم و هر یک ادعا میکنیم که آن معشوق متعلق به من است.