رباعی شمارهٔ ۳۲۸
هوش مصنوعی: این ابیات به احساس عاشقانه و زیبایی تجربه‌ی غم عشق اشاره دارند. شاعر از محبت و عشق به معشوق سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که هرچند غم و رنج وجود دارد، اما لذت و خوشی در عشق و احساسات مربوط به آن نیز بسیار شیرین و دلپذیر است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر جانش در خطر باشد، او حاضر نیست به خاطر تقاضاهایش از معشوق دست بکشد.
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش استغم خوش نبوَد و لیک غم‌هاش خوش است
هوش مصنوعی: دل به کسی باختهام که در غم خود شاد است؛ غم برای او خوشایند نیست، اما غمهایش را دوست دارد.
جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چندجان را که محل نیست تقاضاش خوش است
هوش مصنوعی: جان به عشق و محبت نیاز دارد، اما نمیتوانم بهراحتی جان خود را در اختیار دیگری قرار دهم، زیرا احساس میکنم این درخواستها ارزش چندانی ندارند و در دل خوشی نهفتهاند.