رباعی شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که دیوانه و خواب درک درستی از یکدیگر ندارند. او بیان می‌کند که دیوانه نمی‌داند خواب چه معنایی دارد و نمی‌تواند راه آن را پیدا کند. از طرفی خداوند همیشه بیدار و پاک است و حتی مجنون نیز که به خدا نزدیک است، از خواب و غفلت دور است. در واقع، شاعر به بیداری و آگاهی واقعی اشاره می‌کند که فراتر از خواب و دیوانگی است.
دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا استدیوانه چه داند که ره خواب کجاست
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و جنون به حالت دیوانگی افتادهام، اما نمیدانم که این خواب و خیالهای من، تنها درخواستها و خطاهای روحم هستند. دیوانهای مانند من چگونه میتواند بفهمد که مسیر خوابها و آرزوها کجاست؟
زیرا که خدا نخفت و پاکست ز خوابمجنون خدا بدان هم از خواب جداست
هوش مصنوعی: چون خدا همواره بیدار است و از خواب دور است، مجنون نیز به خاطر خدا از خواب غفلت رسته و هوشیار شده است.