رباعی شمارهٔ ۳۳۴
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به وجود شخصیتی خاص و دل‌نشین دارد که با نگاهی از بالای بام به ما می‌نگرد. این فرد می‌تواند جان یک فرشته یا روح یک پری باشد. در واقع، هر کس که بدون داشتن چنین روحی زندگی کند مرده است و بی‌خبری از وجود او، خود نوعی نادانی و بی‌حالی است.
دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریستیا جان فرشته است یا روح پریست
هوش مصنوعی: کسی که از بالای بام به ما نگاه میکند، یا روحی فرشتهگون دارد یا از عالم پری است.
مرده است هرآنکه بی‌چنین روح نزیستبی‌او به خبر بودن از بیخبریست
هوش مصنوعی: هر کسی که با چنین روحی زندگی نکرده، مرده است. بیاو، آگاه شدن از بی‌خبری یعنی در واقع هیچ است.