تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۳۷

روزی ترش است و دیدهٔ ابر تر استاین گریه برای خندهٔ برگ و بر است
آن بازی کودکان و خندیدَنِشاناز گریهٔ مادر است و قبض پدر است