رباعی شمارهٔ ۳۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ایجاد رابطه نزدیک و صمیمی با دوست سخن میگوید و بیان میکند که نمیخواهد حرفی را به میان آورد که باعث ایجاد مشکلات شود. او نگران است که اگر در خواب حرف ناخواستهای بزند، ممکن است عواقب بدی داشته باشد. بنابراین، او با احتیاط و به دور از خواب و خیال، از حرف زدن در مورد موضوعات حساس پرهیز میکند.
سر سخن دوست نمیارم گفتدریست گرانبها نمیارم سفت
هوش مصنوعی: من دربارهٔ موضوع اصلی صحبت نمیکنم، چون گفتن آن برای من بسیار ارزشمند و دشوار است.
ترسم که بخواب دربگویم سخنیشبهاست که از بیم نمیارم خفت
هوش مصنوعی: میترسم در خواب چیزی بگویم که شبها در دل دارم و به خاطر ترسم نمیتوانم به راحتی بخوابم.