تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۴۶

سر سخن دوست نمیارم گفتدریست گرانبها نمیارم سفت
ترسم که بخواب دربگویم سخنیشب‌هاست که از بیم نمیارم خفت