رباعی شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت به زیبایی و سرسبزی خاک اشاره شده است که آب به آن زندگی می‌بخشد. همچنین خاکی که هوشیار و بیدار است، از زیبایی‌های خود بی‌خبر است و در واقع در ناآگاهی به سر می‌برد. به نوعی می‌توان گفت که هر چه به آن نگاه عمیق‌تری داشته باشیم، بیشتر به ارزش و زیبایی‌های آن پی می‌بریم.
سرسبز بود خاک که آبش یار استخاصّه خاکی که ناطق و بیدار است
هوش مصنوعی: خاکی که آب به آن میرسد، سرسبز و شاداب است، بهویژه اگر این خاک پر از آگاهی و هوش باشد.
این خاک ز مشاطهٔ خود بی‌خبر استخوش بی‌خبر است از آنکه زو هشیار است
هوش مصنوعی: این سرزمین از زیبایی‌های خود بی‌خبر است و غافل است از این که کسی آن را با آگاهی و دقت تزیین کرده است.