رباعی شمارهٔ ۳۵۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به فقدان یک شاه عزیز اشاره دارد که شفیع و یاور مردم بوده و اکنون رفته است. او در شب رفته‌اش، شب بسیار روشنی بوده و شاعر با حسرت می‌گوید که اگر آن شاه دوباره برگردد، دیگر تو را نخواهد دید. او از وجود کس دیگری مانند شما در زندگی صحبت می‌کند که دیگر در مسیر نیست.
شاهی که شفیع هر گنه بود برفتوانشب که به از هزار مه بود برفت
هوش مصنوعی: شاهی که همیشه از گناهان مردم دفاع میکرد و شفیع آنها بود، رفت. و آن شب که از هزار ماه بهتر بود، نیز سپری شد.
گر باز آید مرا نبیند تو بگویکو همچو شما بر سر ره بود برفت
هوش مصنوعی: اگر دوباره برگردد، تو را نخواهد دید. بگو که چه کسی مثل تو بر سر راه بود و رفت.