تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۵۴

شب رو که شبت راهبر اسرار استزیرا که نهان ز دیدهٔ اغیار است
دل عشق‌آلود و دیده‌ها خواب‌آلودتا صبح جمال یار ما را کار است