رباعی شمارهٔ ۳۶۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس عشق و وابستگی خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق معشوق، مانند گیاهای سرسبز و زیبا در اطراف او است و دل او به شوق آن عشق، دچار حالت‌های مختلفی می‌شود. در روزی که از قید زندگی مادی رها شود، او آرزو دارد که عشق‌های زیادی را در دنیای عدم تجربه کند.
عشق تو در اطراف گیائی میتاختمسکین دل من دید نشانش نشناخت
هوش مصنوعی: عشق تو مانند یک گل در اطراف من میدرخشید و دل بینوایم نشان آن را شناخت و فهمید.
روزیکه دلم ز بند هستی برهددر کتم عدم چه عشقها خواهم باخت
هوش مصنوعی: روزی که قلبم از قید وجود رها شود و به عدم بپیوندد، چقدر عشق‌های بسیاری را از دست میدهم.