رباعی شمارهٔ ۳۶۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به عشق عمیق و احساسات شدید خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او به معشوقش بسیار بیشتر از آن چیزی است که در نظر می‌آید. او همچنین به ناپاسخ‌گویی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و کمال معشوق فراتر از آن است که او شایسته‌اش باشد. به عبارت دیگر، معشوق از او والاتر است و او خود را در برابر زیبایی و عظمت او ناچیز می‌بیند.
عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماستو این طرفه که بار ما فزون از خر ماست
هوش مصنوعی: عشق ما به حدی زیاد است که قابل مقایسه با عشق دیگران نیست، و جالب اینجاست که مسئولیت و بار عشق ما بسیار بیشتر از توانایی ماست.
آنجا که جمال و حسن آن دلبر ماستما در خور او نه‌ایم و او درخور ماست
هوش مصنوعی: در جایی که زیبایی و جذابیت آن محبوب ما وجود دارد، ما شایسته او نیستیم، اما او برای ما شایسته است.