تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۶۶

عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفتدر ره بنشست و رهزنی کیش گرفت
چون در سرشان جایگهِ پند ندیدپای همه بوسید و رَهِ خویش گرفت