رباعی شمارهٔ ۳۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به ارتباط عشق با بهشت و دوزخ اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر در عشق با محبوب باشیم، بهشت را تجربه می‌کنیم، و اگر از او دور شویم، احساس عذاب دوزخ را داریم. همچنین عشق را نیرویی قدیمی می‌داند که با وجود پوشیدگی‌اش، می‌تواند احساسات را به شدت نمایان کند.
گر در وصلی بهشت یا باغ اینستور در هجری دوزخ با داغ اینست
هوش مصنوعی: اگر در ارتباطی به بهشت یا باغی دست یابی، چنین است. و اگر در جدایی و دوری باشی، عذاب و دردسر آنچنان است.
عشق است قدیم در جهان پوشیدهپوشیده برهنه می‌کند لاغ اینست
هوش مصنوعی: عشق همیشه در دنیا وجود داشته و هرچند که ممکن است به نظر برسد که پنهان است، اما در واقع، آنچه را که به نظر میرسد پوشیده است، به حقیقتی آشکار و نمایان تبدیل می‌کند. اینگونه است که عشق در دلها نفوذ می‌کند و عواطف را به وضوح نشان میدهد.