رباعی شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که اگر با وصل معشوق دست در دامن او بزند، هیچ جنگ و جدالی وجود ندارد و شنیدن طعنههای عشق نیز عیب و ننگی به حساب نمیآید. او با خوشی و عشق به وصالی میپردازد که در آن خبری از جدایی و فراق نیست.
گر دامن وصل تو کشم جنگی نیستور طعنهٔ عشقت شنوم ننگی نیست
هوش مصنوعی: اگر به دامان وصالت برسم، هیچ نبردی وجود ندارد و اگر هم انتقاد عشق تو را بشنوم، برایم ننگی نیست.
با وصل خوشت میزیم و میگریموصلی که در او فراق را رنگی نیست
هوش مصنوعی: وقتی به وصال تو میرسم، آنقدر لذت میبرم که رنگی از جدایی در آن حس نمیشود.