تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۷۳

گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفتبیغم بود آنکه عشق محکم بگرفت
یک ذره نگر که پای در عشق بکوفتوان ذره جهان شد که دو عالم بگرفت