تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۷۲

گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفتاز من خبرت که بینوا خواهی رفت
ور درگذری از این ببینی بعیانکز بهر چه آمدی کجا خواهی رفت