تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۷۷

گر شرم همی از آن و این باید داشتپس عیب کسان زیر زمین باید داشت
ور آینه‌وار نیک و بد بنمائیچون آینه روی آهنین باید داشت