رباعی شمارهٔ ۳۷۸
هوش مصنوعی: این بیت به احساسات متضاد اشاره دارد. گرمای تابستان نماد درد و رنج های درونی انسان است و سرمای زمستان نشان‌دهنده بیماری و ضعف آن افراد است. در اینجا گفته می‌شود که هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه درد و رنج شما بر دنیا تاثیر بگذارد. به عبارت دیگر، احساسات و ماجراهای شما بر جهان پیرامونتان تأثیر عمیق‌تری دارد.
گرمای تموز از دل پردرد شماستسرمای زمستان تبش سرد شماست
هوش مصنوعی: گرمای تابستان ناشی از دردهای شماست و سرمای زمستان به خاطر تب و بیماری شماست.
این گرمی و سردی نرسد با صدپربر گرد جهانیکه در او گرد شماست
هوش مصنوعی: این گرما و سرما به اندازهای نیست که با سرعتی بسیار زیاد دور جهانی بچرخد که در آن فقط گرد شما هستید.