رباعی شمارهٔ ۳۹۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر احساسات عاشقانهاش را بیان میکند. او میگوید که دلش همچون سازی است که در هماهنگی با معشوقش نغمه میزند. اما متوجه میشود که معشوقش در عشق به کسی دیگر است و شاعر در تلاش است تا فکر کند که او نیز بخشی از زندگیاش است.
گفتم که دلم آلت و انگاز منستمانند رباب دل همآواز منست
هوش مصنوعی: گفتم دل من همچون ساز و لبی خوش صداست که هم آواز با احساساتم میزند.
خود ایندل من یار کسی دیگر بودمن میگفتم مگر که همباز منست
هوش مصنوعی: این دل من، به جای اینکه مال من باشد، به کسی دیگر تعلق دارد. من همیشه میگفتم که شاید او هم شریک من باشد.