رباعی شمارهٔ ۳۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که دل او دگرگونه شده و از آنچه داشت جدا شده است. او متوجه می‌شود که دلش در جایی دیگر مشغول است و وقتی دوباره به عذر او برمی‌گردد، متوجه می‌شود که در آنجا برای او هیچ خجالتی وجود ندارد. در واقع، این شعر به احساس جدایی و تغییر و دل‌تنگی اشاره دارد.
گفتند که دل دگر هوائی می‌پختاز ما بشد و هوای جائی می‌پخت
هوش مصنوعی: گفتند که دل دیگر سامان ندارد و از ما جدا شده و به جای دیگری مشغول شده است.
تا باز آمد به عذر دیدم ز دمشکانجا ز برای من ابائی می‌پخت
هوش مصنوعی: وقتی به دلیلی بازگشت، متوجه شدم که از نفس او، بویی به مشام میرسد که در اینجا به خاطر من غذایی در حال پختن است.