رباعی شمارهٔ ۴۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زبان و گفتار انسانی منحصر به فرد است و هیچ زبان دیگری مثل آن وجود ندارد. همچنین، او بیان می‌کند که جایی به جز دوزخ و فردوس وجود ندارد و آزادگان و انسان‌های شریف زندگی و روحی متفاوت دارند که به نوعی از جایگاه و منبع دیگری برمی‌خیزد. این اشعار به عمق و ارزش وجود انسان و زبان او پرداخته و به تفاوت‌های انسانی اشاره دارد.
ما را به جز این زبان ، زبانی دگر استجز دوزخ و فردوس مکانی دگر است
هوش مصنوعی: ما فقط همین زبان را داریم و هیچ زبان دیگری نداریم، همچنین جز دوزخ و بهشت، مکان دیگری وجود ندارد.
آزاده دلان زنده به جان دگرندآن گوهر پاکشان ز کانی دگر است
هوش مصنوعی: آزادیخواهان با روح و جان دیگری زندگی میکنند، زیرا گوهر خالص و درخشان آنها از منبعی متفاوت و ویژه سرچشمه میگیرد.