تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۰۱

لطف تو جهانی و قرانی افراشتوین تعبیه‌های خود به چیزی ننگاشت
یک قطره از آن آب در این بحر چکیدیگدانه ز انبار در این صحرا کاشت