رباعی شمارهٔ ۴۰۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و رنجی که دارد سخن میگوید و به دیگران پاسخ میدهد که درباره زجر او سوال نکنند. او اشاره میکند که مشکل اصلی ناشی از عشق و زیبایی محبوبش است و این درد گاه بسیار عمیق و سخت است.
گویند مرا که این همه درد چراستوین نعره و آواز و رخ زرد چراست
هوش مصنوعی: میگویند چرا این همه درد و رنج را تحمل میکنم و چرا صدای فریاد و چهرهام زرد هست.
گویم که چنین مگو که اینکار خطاسترو روی مهش ببین و مشکل برخاست
هوش مصنوعی: میگویم که چیزی نگو که این کار ناپسند است، به چهره او نگاه کن و ببین که چه مشکلاتی پیش آمده است.