رباعی شمارهٔ ۴۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شادی عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید کسی که محبوبش او را خوشحال می‌کند، همیشه دلش شاد و سرش پرطراوت است. او همچنین تاکید می‌کند که این محبت و زیبایی خاصی دارد که نمی‌توان آن را اندازه‌گیری کرد و به آرامی از محبوب یاد می‌کند.
هر جان که از او دلبر ما شادانستپیوسته سرش سبز و دلش خندانست
هوش مصنوعی: هر کسی که دلش از محبوب ما شاد است، همیشه سرزنده و دلش شاداب خواهد بود.
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمالآهسته بگوئیم مگر جانانست
هوش مصنوعی: لطف و زیبایی آنقدر عظیم است که نمی‌توان به سادگی دربارهاش صحبت کرد، مگر اینکه خود محبوب باشد.