تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۳۷

هرچند فراق پشت امید شکستهرچند جفا دو دست آمال ببست
نومید نمی‌شود دل عاشق مستمردم برسد به هر چه همت دربست