تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۳۶

هر چند شکر لذّت جان و جگر استآن خود دگر است و شکرِ او دگر است
گفتم که از آن نی‌شکرم افزون کنگفتا نه یقین است که آن نی‌شکر است