رباعی شمارهٔ ۴۵۴
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی یاری است که غمها را تسکین میدهد و هر کسی که با او باشد، یار او است. شاعر به رغم بیکاری خود، از یاری که همواره در حال فعالیت و کمک به دیگران است، سخن میگوید و نشان میدهد که قدرت و تاثیر این یار در زندگیاش چقدر مهم است.
یاری که غمش دوای هر بیمار استاو را یار است هرکه با او یار است
هوش مصنوعی: دوستی که غمهایش درمان هر دردی است، برای هر کسی که با او دوست باشد، یار و همراه است.
گویند مرا که باش در کار مداممن بیکارم ولیک او در کار است
هوش مصنوعی: میگویند که من همیشه در حال فعالیت هستم، اما در واقع من بیکارم و آن دیگری مشغول کار است.