رباعی شمارهٔ ۴۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساساتی از عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر در گذشته از عشق معشوق خود شاد و خوشحال بوده، اما اکنون تنها یاد و آثار عشق او را در ذهن دارد. او از ناپایداری اسباب و علل زندگی خود صحبت می‌کند و به وضوح نشان می‌دهد که چه تاثیر عمیقی عشق بر او گذاشته است، و حسرت می‌خورد که احساساتش در حال حاضر به باد رفته‌اند.
آن رفت که بودمی من از عشق تو شاداز عشق تو می نایدم از عشقم یاد
هوش مصنوعی: رفتم و دیگر نمیتوانم از عشق تو شاد باشم، حالا فقط از عشقم به تو یاد میکنم.
اسباب و علل پیش من آمد همه بادبر بحر کجا بود ز کهگل بنیاد
هوش مصنوعی: تمامی وسایل و علل به من نزدیک شدند، اما نمیدانم این باد از کدام دریا آمده است و این پایهها از چه چیزی شکل گرفتهاند.