تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۸۴

آن سر که بود بی‌خبر از می خسبدآنکس که خبر یافت از او کی خسبد
می‌گوید عشق در دو گوشم همه شبای وای بر آن کسی که بی‌وی خسبد