رباعی شمارهٔ ۵۰۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به افرادی اشاره دارد که در فصل خزان و سردی رنج کشیدهاند و به لطف و زیبایی بهار چشم دوختهاند. اکنون این افراد به لطف الهی و زیباییهای آن، به نوعی نو و زیبا درآمده و از هنر و زیباییهای زندگی بهرهمند شدهاند.
آنها که بآتش خزان سوختهاندوز لطف بهار چشمشان دوختهاند
هوش مصنوعی: کسانی که در سرمای خزان آسیب دیدهاند و هنوز به زیباییهای بهار امید دارند.
اکنون همه را خلعت تو دوختهاندشیوهگری و غنج درآموختهاند
هوش مصنوعی: امروز همه با لباس زیبای تو آراستهاند و شیوهٔ رفتار و لطافت را از تو آموختهاند.