تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۵۰۶

آن یار که از طبیب دل بربایداو را دارو طبیب چون فرماید
یک ذره ز حسن خویش اگر بنمایدوالله که طبیب را طبیبی باید