رباعی شمارهٔ ۵۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به محبوبی اشاره میکند که عقلهای مردم را تسخیر میکند و همچون کوهی ناآرام است. وقتی شاعر از او میپرسد که چرا زلفش را بریده، او پاسخ میدهد که خیلیها در پی او دچار سردرگمی و مشکل میشوند.
آن یار که عقلها شکارش میشدوان یار که کوه بیقرارش میشد
هوش مصنوعی: آن دوست که عقلها را مجذوب خودش میکرد و آن دوست که کوهها را نیز ناآرام میساخت.
گفتم که سر زلف بریدی گفتابسیار سر اندر سر کارش میشد
هوش مصنوعی: گفتم که چرا موهایت را کوتاه کردهای، او گفت که خیلیها به خاطر این کارش دچار مشکل شدهاند.