رباعی شمارهٔ ۵۰۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به موضوع جاودانگی و روحانیت اشاره می‌کند. او از سلطان ابد و مقام بسیط روح تعبیر می‌کند و به رغم لقب "بهاء الدین" و فرزند بودن، تأکید می‌کند که حتی اگر پیمانه وفا شکسته شود، همچون شیشه‌ای که در دست مستان خرد می‌شود، باز هم به یاد و عشق الهی ادامه خواهد داد.
اجری ده ارواحی و سلطان ابدگرچه بلقب بهاء دینی و ولد
هوش مصنوعی: اگر تو پادشاهی و صاحب روحها هستی، با وجود اینکه به نام دین و فرزند شناخته میشوی، اجری هم به ما بده.
بگذار که ساغر وفا در شکندچون شیشه شکست پای مستان بخلد
هوش مصنوعی: اجازه بده که جام وفا بشکند، چرا که مانند شیشه، پای عاشقان را نشکند.