رباعی شمارهٔ ۵۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تمایز میان عشق و عقل اشاره می‌کند. او می‌گوید که معشوق (بت عیار) از ما فاصله می‌گیرد و ما نیز از همراهی او دوریم. در اینجا، معشوق نماد عقل روشن و ما نماد مستی و سرخوشی هستیم. در نهایت، نشان می‌دهد که عقل همیشه از حالتی سرخوش و بی‌دقت دور است.
از ما بت عیار گریزان باشدوز یاری ما یار گریزان باشد
هوش مصنوعی: محبت و دوستی ما برای دیگران جذابیتی ندارد و آنها از ارتباط با ما دوری میکنند.
او عقل منور است و ما مست وییمعقل از سر خمار گریزان باشد
هوش مصنوعی: او عقل و روشنایی را نمایان می‌کند و ما در حال تجربهی حالتی سرمست و شیدا از او هستیم. عقل در چنین حالتی از سر مستی و خوابآلودگی فرار می‌کند.