رباعی شمارهٔ ۵۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات عشق به عنوان یک عذاب شدید بیان شده است. شاعر از درد و زخمی که عشق بر دل عاشق میزند صحبت میکند و به شب اشاره دارد که همه را به خواب برده، اما او همچنان در فکر معشوق است و احساس تنهایی و نگرانی میکند.
ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدیدای عاشق تو به زخم تیغ تو شهید
هوش مصنوعی: ای عشق، تو برای من عذابی سخت و طاقتفرسا هستی. ای عاشق، من به خاطر زخمهای تو جانم را از دست میدهم.
شب آمد و جمله خلق را خواب ببردکو خواب من ای جان مگرش گرگ درید
هوش مصنوعی: شب فرا رسید و همه کسان را خواب گرفت، اما خواب من، ای جان، گویی گرگ آن را درید.