رباعی شمارهٔ ۵۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق را به عنوان موجودی فرامادی توصیف می‌کند که هم پری و هم انسان می‌توان او را شناخت. عشق از مهر سلیمان هم مشهورتر است و در کالبد جهان به عنوان جان شناخته می‌شود. شاعر بیان می‌کند که با عشق باید مانند مرغان زندگی کرد، یعنی با آزادی و شادابی.
ای عشق ترا پری و انسان دانندمعروف تر از مهر سلیمان دانند
هوش مصنوعی: ای عشق، تو را بیشتر از مهر سلیمان میشناسند و به عنوان پری و انسانی بزرگ میدانند.
در کالبد جهان ترا جان دانندبا تو چنان زیم که مرغان دانند
هوش مصنوعی: در دنیای هستی، وجود تو را به عنوان روحی میشناسند و حالتی داری که مانند پرندگان در طبیعت زندهای.