رباعی شمارهٔ ۵۷۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره شخصی است که بعد از مدتی به عشق و شوق معشوقش بازگشته است. او احساس خستگی و ناتوانی میکند، اما با تمام وجود به دنبال دیدار معشوقش به سوی او حرکت کرده است. شاعر به زیبایی احساسی عمیق و اشتیاق را منتقل میکند.
بار دگر این خسته جگر باز آمدبیچاره به پا رفت و به سرباز آمد
هوش مصنوعی: بار دیگر این دل خسته و رنجور، به صورت جانسوزی به پاخواسته و آماده نبرد شده است.
از شوق تو بر مثال جانهای شریفسوی ملک از کوی بشر بازآمد
هوش مصنوعی: از محبت تو، مانند جانهای نیکو، از دنیای انسانها به سوی سرزمین ملک و مقام بازگشتهاند.