تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۵۷۳

با روی تو هیچکس ز باغ اندیشدبا عشق تو از شمع و چراغ اندیشد
گویند که قوت دماغ از خواب استعاشق کی شد که از دماغ اندیشد