رباعی شمارهٔ ۶۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به شادی و عشق اشاره دارد. شاعر از زیبایی و خوشرویی معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که همیشه درخشان و خندان باشد. او همچنین به کسانی که با دیدن این زیبایی خوشحال نمی‌شوند، افسوس می‌خورد و برایشان سرنوشت ناخوشایندی پیش‌بینی می‌کند.
پیوسته سرت سبز و لبت خندان بادجان و دل عاشقان ز تو شادان باد
هوش مصنوعی: همیشه سرت پر از نعمت و لبهای تو خندان باشد، ای کاش جان و دل عاشقان به خاطر تو شاد و خوشحال باشد.
آنکس که ترا بیند و شادی نکندسر زیر و سیه گلیم و سرگردان باد
هوش مصنوعی: کسی که تو را ببیند و خوشحال نشود، همچون انسانی است که در زندگیاش سرگشته و بیهدف است.