رباعی شمارهٔ ۶۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و نیاز به همراهی معشوق اشاره دارد. شاعر نشان می‌دهد که دل او بدون یاری معشوق به سوی او نرفته و تنها نشسته است. همچنین بیان می‌کند که با وجود این‌که غم‌های عشق زیاد شده‌اند، اما این غم‌ها هرگز برای او خوار و کم‌ارزش نشده‌اند.
بی‌یاری تو دل بسوی یار نشدتا لطف غمت ندیده غمخوار نشد
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، دل به سوی محبوب نرفت و تا زمانی که زیبایی غمت مشاهده نشود، کسی نیست که به غمخواری بشتابد.
هرچیز که بسیار شود خار شودغمهای تو بسیار شد و خوار نشد
غم‌های تو زیاد گشتند ولی بی ارزش نشدند