تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۶۰۲

تا با غم عشق تو مرا کار افتادبیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بسیار فتاده بود اندر غم عشقاما نه چنین زار که این بار افتاد