غزل شمارهٔ ۳۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و حضور زیبایی در زندگی می پردازد. شاعر می‌گوید که هر جا شادی و خرمی هست، او هم حضور دارد. عاشق در دنیای خود غمی ندارد زیرا شراب وصل محبوب در دسترس است. طبیعت نیز هر کدام به نوعی منتظر نشانه‌ای از اوست؛ بادها و آب‌ها به عشق او اشاره می‌کنند. بلبلان مست بر درختان نماد روحیه‌ای شاداب و زندگی‌بخش هستند. در پایان، شاعر به انتظاری که مردم باید بکشند اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید زیاد درباره مسائلی که می‌گذرد صحبت کرد، زیرا همگان در اشتها و انتظار هستند.
ای از کرم تو کار ما راستهر جای که خرمی‌ست ما راست
هوش مصنوعی: ای کسی که با بخششت، مشکلات ما حل میشود؛ هر جایی که خوشی و سرزندگی باشد، ما هم هستیم.
عاشق به جهان چه غصه دارد؟تا جام شراب وصل برجاست
هوش مصنوعی: عاشق چرا نگران دنیاست؟ تا زمانی که جام عشق و وصال در دستش هست، همه چیز خوب است.
هر باد چغانه‌ای گرفتهکاو منتظر اشارت ماست
هوش مصنوعی: هر بادی که به چغندر (یا چیزی مشابه) میوزد، نشانه‌ای از ما را میطلبد و منتظر فرمان ماست.
هر آب چو پرده‌دار گشتهاندر پس پرده طرفه بت‌هاست
هوش مصنوعی: هر جوی یا رودخانه، مانند پردهای است که زیباییها و شگفتیهای پنهان را در خود دارد.
هر بلبل مست بر نهالیمانندهٔ راح ِ روح‌افزا‌ست
هوش مصنوعی: هر بلبل خرم و شاداب بر روی درختی همچون نغمه و شعری روحافزا است.
بسیار مگو که وقت آش استچون گرسنگی قوم شش تاست
هوش مصنوعی: بیش از حد در مورد وضعیت چیزی صحبت نکن، چرا که نیاز و گرسنگی مردم به اندازهای زیاد است که نباید به آن دامن زده شود.