رباعی شمارهٔ ۶۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر میگوید که با ورود عشق معشوق به دلش، هر چیز دیگری که داشت از بین رفته است. او عقل و دانش و کتاب را کنار گذاشته و فقط شعر و غزل را آموخته است. عشق معشوق برای او همه چیز شده و دیگر هیچ چیز برایش اهمیت ندارد.
تا در دل من عشق تو اندوخته شدجز عشق تو هر چه داشتم سوخته شد
هوش مصنوعی: عشق تو در قلب من نهادینه شده است و به همین خاطر همه چیزهایی که قبل از تو داشتم، به فراموشی سپرده شدهاند.
عقل و سبق و کتاب بر طاق نهادشعر و غزل دوبیتی آموخته شد
هوش مصنوعی: عقل، علم و نوشتار را کنار گذاشته و به خاطر شعر و غزل، به سراغ یادگیری دوبیتیها رفتیم.